Intronizacja

Intronizacja

A gdy wszyscy myśleli, że to już koniec, On zszedł na samo dno Otchłani, podał rękę Adamowi i wydobył z ciemności wszystkich, którzy tam byli. Wydawało się, że przegrał, oto zło tryumfuje, ogłasza swoje zwycięstwo, a ci, którzy poszli za Nim, pogrążyli się w smutku, w poczuciu klęski. W Wielki Piątek łatwo jest skupić się na tym, co zewnętrzne, na cierpieniu Jezusa i brutalnej śmierci, a przez to popaść w smutek. Tak, to smutne wydarzenia, ale nie możemy zapominać, że znamy zakończenie. Jezus zmartwychwstał.

Tego dnia potrzebna jest cisza i zaduma, lecz nie smutek, bo smutek może odwrócić uwagę od tego, co najważniejsze. Wielki Piątek jest intronizacją Chrystusa, właśnie w chwili śmierci obejmuje swoje królestwo, właśnie wtedy zło ponosi ostateczną klęskę. To chwila zwycięstwa nad grzechem i śmiercią, nad wszelkim złem. To znak nieskończonego Miłosierdzia Boga.
Mówimy często, że Bóg jest miłosierny, ale i sprawiedliwy. To „ale” jest niczym innym jak ograniczaniem miłosierdzia. Tu nie ma i nie może być żadnego „ale”. Bóg jest miłosierny i sprawiedliwy, a jego sprawiedliwość i miłosierdzie najlepiej widać na krzyżu.
Myślę o tym w sposób bardzo osobisty. Sprawiedliwość Boża domaga się kary za grzechy, moje grzechy. Jak mówi Pismo, karą za grzech jest śmierć. Każdy grzech prowadzi mnie do śmierci. Lecz to nie ja umrę za moje grzechy, bo nawet gdybym sto razy umierał, nie będę wstanie odplacić Bogu za całe zło. Za mój grzech umarł Jezus. Na nim spełniła się sprawiedliwość Boga wobec mnie. Tym samym okazał mi nieskończone miłosierdzie.
Dzisiaj wpatruję się w krzyż. Właściwie to się cieszę, jakkolwiek to zabrzmi, tak właśnie jest. Mój grzech zawisł na krzyżu, a Jezus stał się Królem, Królem Miłosierdzia. Dzisiaj mogę tylko patrzeć na krzyż i zdumiewać się przeogromną miłością Boga. Nie ma słów, którymi można to opisać. Można tylko zamilknąć i słuchać.
Jezu, dziękuję za ból, który przyjąłeś, za każdą ranę i za Twoją śmierć, za panowanie, które nade mną objąłeś. Dziękuję, że wyprowadzasz mnie spod władzy złego i ciemności szeolu. Naucz mnie kochać, jak kochasz Ty, bo kochać to żyć.

Feliks Grywaldzki

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s